Odzież może mieć kilka identyfikatorów, z których każdy służy innemu systemowi. SKU pomaga firmie zarządzać zapasami. GTIN identyfikuje jednostkę handlową w ramach odpowiedniego globalnego systemu identyfikacji. Kod kreskowy zapisuje dane w formie możliwej do odczytu maszynowego. W zależności od obowiązującego procesu Amazon może wymagać własnej etykiety magazynowej.
Mylenie tych funkcji może prowadzić do błędów przy przyjęciu towaru, rozbieżności w ofertach i pomyłek przy kompletowaniu zamówień. Przygotuj plan identyfikacji przed drukowaniem etykiet lub pakowaniem zamówienia produkcyjnego.
Zacznij od wariantu przeznaczonego do sprzedaży
Dokładnie określ, co kupuje klient. Konkretny model, kolor, rozmiar i konfiguracja opakowania powinny być odróżnialne od innych opcji sprzedaży.
Pojedyncza skarpetka i pakiet 3 par to nie ta sama jednostka sprzedaży. Zestaw odzieżowy może też wymagać innego identyfikatora niż jego elementy sprzedawane osobno.
Utwórz główną tabelę wariantów z osobnym wierszem dla każdego artykułu przeznaczonego do sprzedaży. Uwzględnij opis produktu, wewnętrzny SKU, rozmiar, kolor, format opakowania oraz zewnętrzne identyfikatory wymagane przez każdy kanał.
Używaj SKU do organizacji wewnętrznej
Jednostka magazynowa (SKU) to wewnętrzne oznaczenie firmy. Zaprojektuj strukturę, która będzie unikalna, czytelna i wystarczająco stabilna dla działalności.
Możesz uwzględnić znaczące elementy, takie jak model, kolor i rozmiar, ale unikaj kodów tak długich, że trudno się nimi posługiwać. Nie polegaj na niejednoznacznych skrótach, które różne zespoły mogą rozumieć inaczej.
Zachowuj stare rekordy po wycofaniu produktów. Ponowne użycie SKU dla innej odzieży może zaburzyć historię zapasów i utrudnić obsługę zwrotów.
Poznaj GTIN-y i symbole kodów kreskowych
Globalny Numer Jednostki Handlowej (GTIN) identyfikuje jednostkę handlową. UPC-A i EAN-13 to popularne formaty kodów kreskowych powiązane odpowiednio z GTIN-12 i GTIN-13.
GS1 wyjaśnia zależność między GTIN-ami a kodami kreskowymi: identyfikator oznacza produkt, a skanowalny symbol umożliwia systemom jego odczyt.
Pozyskuj i przydzielaj identyfikatory zgodnie z właściwą, legalną procedurą dla swojej firmy i kanałów sprzedaży. Nie wymyślaj numeru, który tylko wygląda wiarygodnie, ani nie zakładaj, że skopiowany obraz kodu kreskowego będzie prawidłowy dla Twojego produktu.
Sprawdź, ile identyfikatorów jest potrzebnych
Różne warianty przeznaczone do sprzedaży i poziomy opakowań mogą wymagać odrębnych identyfikatorów zgodnie z obowiązującymi zasadami przydzielania. Potwierdź wymagania z GS1 oraz partnerami handlowymi lub operatorami platform sprzedażowych.
Nie przypisuj jednego identyfikatora detalicznego całemu modelowi odzieży, jeśli dany kanał wymaga osobnej identyfikacji każdego rozmiaru i koloru.
Zapisuj decyzje dotyczące przydziału w głównej tabeli wariantów. Gdy produkt się zmieni, sprawdź zgodnie z odpowiednimi zasadami, czy nadal jest tą samą jednostką handlową, zamiast automatycznie ponownie używać istniejącego numeru.
Traktuj FNSKU jako element procesu Amazon
FNSKU to identyfikator zapasów w systemie realizacji zamówień Amazon, a nie uniwersalna nazwa zastępująca każdy kod kreskowy. To, czy zastosowanie ma kod kreskowy Amazon, czy inny dozwolony kod, zależy od produktu, ustawień konta i aktualnych wymagań programu.
Korzystaj z zatwierdzonych etykiet wygenerowanych na koncie sprzedawcy oraz z instrukcji dotyczących wysyłki. Wytyczne Amazon dotyczące przygotowania przesyłek zawierają ogólny przegląd, ale przy konkretnej przesyłce należy kierować się aktualnym procesem obowiązującym na danej platformie sprzedażowej.
Nie odtwarzaj identyfikatorów z pamięci ani nie kopiuj etykiet między wariantami. Potwierdź, że plik dotyczy właściwej oferty, zapasów sprzedawcy, rozmiaru i koloru.
Oddziel pliki graficzne etykiet od danych źródłowych
Głównym źródłem informacji powinna być tabela wariantów. Grafiki etykiet należy generować lub zatwierdzać na podstawie tego źródła, zamiast tworzyć niezależną listę utrzymywaną przez inny zespół.
W stosownych przypadkach umieść informacje czytelne dla człowieka, aby operator mógł rozpoznać problem bez skanera. Sprawdź zgodność tekstu drukowanego z zakodowanymi danymi.
Kod kreskowy, który skanuje się prawidłowo, nadal może być błędny, jeśli wskazuje inny wariant. Czytelność techniczna i poprawność danych to odrębne kwestie wymagające sprawdzenia.
Zadbaj o jakość skanowania
Zastosuj odpowiedni kontrast, wymiary, wolną przestrzeń wokół symbolu i jakość druku zgodne z wymaganą specyfikacją kodu kreskowego. Nie rozciągaj, nie przycinaj ani nie ozdabiaj symbolu oraz nie umieszczaj na nim innych grafik.
Przetestuj rzeczywistą, wydrukowaną etykietę na właściwym opakowaniu. Krzywizny, szwy, połyskliwe odbicia, zagniecenia i zagięte krawędzie mogą utrudniać skanowanie.
Potwierdź wymagania partnera odbierającego towar dotyczące weryfikacji. Odczyt jednej próbki aparatem telefonu jest przydatny jako podstawowa kontrola, ale nie zastępuje formalnej weryfikacji, gdy wymaga jej dany kanał.
Uzgodnij umiejscowienie etykiety
Określ, gdzie ma znaleźć się etykieta jednostkowa i jak zachować jej widoczność po złożeniu oraz zapakowaniu produktu. Unikaj miejsc, w których może zostać zasłonięta klapką lub uszkodzona podczas otwierania torby.
Odróżniaj etykiety jednostkowe od etykiet kartonów i przesyłek. Każda z nich identyfikuje inny poziom procesu logistycznego.
Postępuj zgodnie z instrukcjami danego kanału dotyczącymi konkurujących kodów kreskowych oraz zakrywania lub pozostawiania istniejących etykiet. Nie wprowadzaj ogólnej zasady, która przypadkowo usuwa informacje wymagane do innego celu.
Sprawdź kartony mieszane i zestawy
W przypadku kartonów mieszanych prowadź dokładną listę zawartości według SKU i ilości. W przypadku zestawów sprawdź, czy zapakowane elementy są zgodne z identyfikatorem zestawu i opisem dla klienta.
Stosuj kontrolowaną kolejność pakowania, aby zmniejszyć ryzyko naklejenia prawidłowej etykiety na niewłaściwy produkt. W razie potrzeby rozdziel podobne kolory lub sąsiadujące rozmiary.
Podczas kontroli końcowej porównaj fizyczne produkty, etykiety opakowań, ewidencję kartonów i dane zamówienia. Wszystkie 4 elementy powinny opisywać te same zapasy.
Kontroluj zmiany i ponowne wydruki
Ogranicz możliwość edycji etykiet do upoważnionych osób i prowadź rejestr wersji. W razie wykrycia błędu ustal, których zapasów dotyczy problem, zanim wydasz etykiety zastępcze.
Usuń nieaktualne pliki z aktywnych folderów produkcyjnych, zachowując ich archiwum. Wyjaśnij, które etykiety zostały zastąpione i czy towary już zapakowane wymagają ponownej obróbki.
Przejrzysty proces ponownego drukowania etykiet jest szczególnie ważny, gdy tę samą kolekcję obsługuje kilku dostawców lub magazynów.
Najważniejsze wnioski
- Oddziel wewnętrzne SKU od zewnętrznych identyfikatorów produktów.
- Zidentyfikuj każdy wariant przeznaczony do sprzedaży i konfigurację opakowania.
- Korzystaj z legalnych procedur przydzielania identyfikatorów i zatwierdzonych przez kanały procesów etykietowania.
- Sprawdzaj zarówno zakodowane dane, jak i jakość skanowania.
- Powiąż etykiety jednostkowe, ewidencję kartonów i dane o zapasach.
Przygotuj kontrolowany pakiet etykietowania
Knapmod może zastosować zatwierdzone wymagania identyfikacyjne w ramach określonych wytycznych pakowania. Zobacz naszą usługę etykiet i opakowań i przed pakowaniem zamówienia produkcyjnego przekaż główną tabelę wariantów, zatwierdzone pliki etykiet oraz instrukcje dotyczące miejsca docelowego.
Wiedza to punkt wyjścia.
Kolejny krok to jasny brief.